Menu

Samenwerken is een resultaat

Steeds vaker wordt ’samenwerken’ als wens en soms zelfs als eis opgevoerd in aanbestedingen en projecten. Lastig om het te beschrijven, nog moeilijker om het te doen. Het is eigenlijk al een containerbegrip. Liever heb ik het over de begrippen gedrag en houding. Gepast gedrag en de juiste houding leveren in de relatie met partijen in projecten vaak al betere samenwerking op.

Schade
Een vrouw belde mij over schade aan een ruit op haar perceel. Op enige afstand van haar perceel was de aannemerscombinatie, waarvoor ik werkte, damwanden aan het plaatsen. Voor de vrouw was het verband duidelijk: schade door trilling van het werk. Op mijn vraag of ik mocht langskomen reageerde zij wat verbaasd en al helemaal toen ik zei er binnen een half uur te zijn. Ik parkeerde mijn auto langs de weg en belde aan. Ik dacht het huis te moeten binnengaan, maar zij nam mij meteen mee naar een schuurtje verderop in haar grote tuin. Er was inderdaad een ruitje kapot; gebarsten. Ze was bloedserieus, zonder voorbehoud. Ik zei haar dat we het ruitje meteen zouden vervangen. En zo geschiedde.

Open houding
Natuurlijk had ik na haar telefoontje de verzekeraar kunnen bellen, die er een taxateur zou hebben heen gestuurd. Dat is de gebruikelijke gang van zaken bij een geval van mogelijke schade bij derden. Ons projectteam had echter bij de aanbesteding al over deze situatie nagedacht; hoe komen we bij de omgeving over als een betrouwbare en verantwoordelijke partij? Ons antwoord in de aanbieding tijdens de tender: door een open houding met verantwoordelijk en passend gedrag.

Een open houding wilde voor ons zeggen dat we signalen uit de omgeving meteen zouden oppakken onder het motto: wat is er aan de hand? Zelf gaan en ons niet verstoppen achter vertegenwoordigers van andere organisaties. Contact maken.

Verantwoordelijk en passend gedrag
Dan volgt het verantwoordelijke en passende gedrag. Niet de auto op de oprit knallen, maar aan de weg parkeren. Informeren naar haar welzijn. Als een ruit knapt door trillingen, dan zou zij zelf wel eens echt ongemak kunnen hebben van die trillingen. Dan pas ingaan op de zaak, de gebroken ruit. Dat was niet de situatie die ik had verwacht! Geen trilling voelbaar op de locatie. Een ruitje van nog geen €10 gebarsten en dan zo’n telefoontje.

Consequent toepassen van onze gedragsafspraken leverde het gewenste resultaat. Natuurlijk kost een glaszetter geld, zeker als die dezelfde dag nog moet opdraven. En natuurlijk was het – puur economisch bekeken – uit balans. Maar het leverde een heel ander resultaat op: de positieve verrassing voor deze vrouw, het vertrouwen en de waardering die dat tot gevolg had. Voor de moeite mij te bellen en voor het ongemak stuurde ik haar ook nog een bosje bloemen. Ik heb nog nooit een betere ambassadeur voor een werk gehad als zij.

Samenwerken
Samenwerken gaat niet alleen over het projectteam of de verhouding met de opdrachtgever. Het gaat ook om hoe een projectteam zich verhoudt tot de omgevingspartijen. Mijn ervaring is dat een open houding en passend gedrag leidt minder onrust in de omgeving en dat het makkelijker is contacten op te bouwen en te onderhouden.

Deze situatie is een voorbeeld uit een van mijn projecten als omgevingsmanager/IPM-rolhouder. Het is een kwetsbare aanpak: de juiste ‘houding’ en het gewenste ‘gedrag’ hangen af van de interpretaties, keuzes en voorkeuren van de persoon in kwestie. Eigenlijk missen we in de reguliere projectteams iemand die daadwerkelijk focus houdt op en meedenkt in de principes, de vertaling naar gedrag, de toepassing bij dagelijkse voorvallen. Dat zet mij aan het denken: zou er in het projectteam en in de relatie met de opdrachtgever geen samenwerkingsmanager passen…?

Ons team:

Taco Verkerk
Henberto Remmerts
Marloes de Jong
Cathrien Heusinkveld
Chantal Schrijver
Johan van Alphen
Arnoud Spit
Manja Buijen